Μάιος 13, 2008 στο 10:22 μ.μ
· Κατηγορία Ελλάδα, Πολιτική and επιτυχής ετικέτα: Κωνσταντίνος Μητσοτάκης
ΠΡΟΣΟΧΗ: Πιθανή ανάγνωση της παρούσας ανάρτησης ενδέχεται να προκαλέσει ανεπιθύμητες παρενέργειες και ατυχήματα. Παρακαλώ, μην συνεχίζετε εάν δεν έχετε προμηθευτεί σκόρδο, λιβάνι και δύο εξορκιστές.
Προσπαθεί να «ξαναγράψει» την ιστορία με τα δικά του μέτρα και σταθμά. Είναι ο ίδιος που είχε αποκαλέσει «συνεργάτη των Γερμανών» τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (τον μακαρίτη) και αυτός που έσερνε τον Ανδρέα Παπανδρέου στα δικαστήρια, με τη συνενοχή της τότε Αριστεράς. Αν δεν κάνω λάθος, ο εικονιζόμενος ήταν ο άνθρωπος που κόντεψε να ξεπουλήσει τη Μακεδονία πριν από καμιά 15αριά χρόνια, ένα ζήτημα ασήμαντο, που όπως είχε ο ίδιος άλλωστε προβλέψει, θα το ξεχνούσε ο ελληνικός λαός μετά από δέκα χρόνια. Τελικά, οι έλληνες δεν τη ξέχασαν τη Μακεδονία. Ξέχασαν όμως, δυστυχώς, τα πεπραγμένα και την πολιτική συμπεριφορά του Επίτιμου. Γι’αυτό και τον έκαναν πρωθυπουργό γιά μιά τριετία. Γιά τον ίδιο λόγο που ψήφισαν και ψηφίζουν την κόρη του και το γιό του, βάζοντας τους πρώτους σε σταυρούς προτίμησης στη Βουλή. Γιά τον ίδιο λόγο που θα ψηφίσουν, όταν φτάσει η ώρα, τα εγγόνια του κ.προέδρου, συμβάλοντας έτσι στη διαιώνιση της άθλιας οικογενειοκρατίας στην πολιτική ζωή. Στο πρόσωπο, λοιπόν, του πρώην πρωθυπουργού επιβεβαιώνεται μάλλον το γνωστό ρητό πως «κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν». Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
«Πάντως ρε παιδιά δεν πιστεύω ότι ο Μητσοτάκης είναι διπρόσωπος… Άν είχε 2 πρόσωπα, με αυτήν την σκατόφατσα θα κυκλοφορούσε»; Χάρρυ Κλυνν, 1989.
Μόνιμος σύνδεσμος
dr.Seeng wrote @ Μάιος 14, 2008 at 2:21 π.μ.
Θα σταθώ σε μια άλλη πτυχή του φαινομένου “Μητσοτάκης”
Καταρχήν, την περίοδο 90-93 ήμουν 10-13 ετών και δεν έχω γνώση της τότε διακυβέρνησής του. Αυτό βέβαια δεν λέει τίποτα. Έχω διαβάσει και ακούσει πολλά από τα ΜΜΕ. Τα οποία ιδεολογικά και πολιτικά είτε είναι εναντίον του είτε υπέρ του. Αυτή η υποκειμενικότητά τους δηλαδή με κάνει να έχω επιφυλάξεις. Δε μου αρκεί που η καθολική άποψη του κόσμου, είναι αρνητική προς το πρόσωπό του.
Από την άλλη, ο επίτιμος έχει σατιριστεί σε τέτοιο βαθμό, που μου έγινε συμπαθής… (κακό αυτό ε;). Παραμερίζω τις πολιτικές του πράξεις και τον αντικρύζω πλέον ως μια γραφική “συμπαθητική” φιγούρα που φέρνει κακοτυχία κτλ.
Για τις αιχμές σου σε Ντόρα και Κυριάκο έχω μια ερώτηση Ζορμπά. Είσαι κάθετος στην πολιτική τους ύπαρξη, λόγω καταγωγής ή λόγω των πολιτικών τους θέσεων;
Την καλημέρα μου. Μόλις γύρισα από νυχτερινή βολτίτσα στην… άδεια Κατερίνη.
Αγαπητέ Κώστα,
την περίοδο 90-93 και’ γω στο δημοτικό πήγαινα - ως εκ τούτου δε μιλώ με την εμπειρία ενός ανθρώπου που έζησε την τότε πολιτική κατάσταση. Όμως, όπως και’ συ γράφεις, υπάρχουν πηγές, βιβλία, απομνημονεύματα, γνώμες μεγαλύτερων σε ηλικία, πράγματα τα οποία εν τέλει διαμορφώνουν άποψη. Κάνοντας, λοιπόν, απολογισμό όλων αυτών σε συνδιασμό με τη δημόσια πολιτική παρουσία του κ.Μητσοτάκη τα τελευταία χρόνια, το πρόσημο κατά τη γνώμη μου βγαίνει “αρνητικό”. Και βεβαίως, να ξεκαθαρήσουμε κάτι: μιλώ αποκλειστικά γιά τον Πολιτικό Μητσοτάκη και όχι τον άνθρωπο.
Όσο γιά τις σαφείς αιχμές γιά Ντόρα και Κυριάκο, αποτελούν αναπόφευκτο αποτέλεσμα της αποστροφής μου γιά την οικογενειοκρατία στην πολιτική. Δε με έχουν πείσει πως θα κατάφερναν να βρίσκονται στις θέσεις που είναι, εάν δεν ήταν τέκνα του Επίτιμου. Και αυτό, βέβαια, ισχύει και γιά άλλους μέσα στη Βουλή.
Vassia wrote @ Μάιος 14, 2008 at 1:30 μ.μ
(θα αφήσω ασχολίαστο τον seeng- άκου το 9-93 ήταν 10 χρονών) 
Ο επίτιμος αποστάτης (κι όχι μόνο το 1965- αλλά και μετά ενεπλάκει σε ραδιουργίες) κάτι θέλει να μας πει, αλλά δεν του βγαίνει.
Εκτός από τη Μαρίκα του κανείς δεν τον “θυμάται”.
Νίκος Κ. wrote @ Μάιος 14, 2008 at 10:30 μ.μ
έρχονται δύσκολες μέρες για το blog σου φίλε ύστερα από αυτό το post…
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
