Θέλοντας να συνεισφέρω και’ γω στην αξιολογότατη προσπάθεια ορισμένων αγαπητών συν-ιστολόγων να αποδείξουν την εθνική μυθολογία περί της Επανάστασης του 1821, θα κάνω κάποιες σύντομες αναφορές. Πρώτο και βασικότερο, η πολυθρύλητη «επανάσταση», δεν ήταν επανάσταση υπόδουλων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Ελλήνων αλλά ψευτοεξέργερση μιάς μικρής ομάδας ξεβράκωτων εθνικιστών που είχαν δημιουργήσει την Ακροδεξιά τρομοκρατική οργάνωση «25η Μαρτίου». Μάλιστα. Οι λεγάμενοι κλέφτες και αρματωλοί (κλέφτες διότι έκλεβαν κότες από τους κατά τόπους φιλήσυχους Τούρκους κτηνοτρόφους και αρματωλοί διότι κυκλοφορούσαν με αυτοσχέδιες βόμβες μολότωφ), απεφάσησαν να επαναστατήσουν επειδή δεν ήθελαν να πληρώνουν φόρους στο Σουλτάνο, η Αυτοκρατορία του οποίου τους παρείχε όλες τις ανέσεις μιάς ειρηνικής πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Άλλωστε, αυτό πιστοποιείται και από το πρόσφατα αποσυρθέν (δυστυχώς) βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού, της ακαδημαϊκού κυρίας Μ.Ρεπούση. Στο κεφάλαιο «η κυριαρχία στον ελληνικό χώρο»(¹) το λεγόμενο παιδομάζωμα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από «στρατολόγηση των παιδιών των χριστιανών από τους Οθωμανούς». Και φυσικά πρέπει κάποτε να αποδομηθεί ο εθνικός μύθος ότι οι Έλληνες το γένος ζούσαν σκλαβωμένοι (²) από την Αυτοκρατορία. Αυτά είναι κουραφέξαλα - και γιά του λόγου το αληθές οι συγγραφείς του σχολικού βιβλίου Ιστορίας παραθέτουν ιδιαίτερα έμπιστες πηγές, όπως μιά επιστολή του Γάλλου πρεσβευτή Ντε Μπρεβ (³) προς τον Λουδοβίκο στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων: «όσο γιά το λαό, αφήνεται να ζεί σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμά του. Διατηρεί τα αγαθά του και έχει θρησκευτική ελευθερία». (Πάλι καλά που δε χρησιμοποιούνται ως πηγή τα απομνημονεύματα του…Σουλτάνου).

Οι «μύθοι του 1821», όμως, δεν τελειώνουν εδώ. Το λεγόμενο «Κρυφό Σχολειό» αποτελεί ψεύδος ολκής, επινόημα «αλευρομάγειρων, ψυχωτικών και λοιπών άσχετων» όπως θα έλεγε και ο αξιολογότατος καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Αντώνης Λιάκος. Στο κάτω κάτω, η ελευθερία που επικρατούσε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας επέτρεπε σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες να μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα χωρίς να παρενοχλούνται στο ελάχιστο. Βεβαίως, αν και υπάρχουν αδιάψευστα ιστορικά στοιχεία, μαρτυρίες και χώροι κρυφού σχολειού σε μοναστήρια της Νήσου των Ιωαννίνων, στη Δημητσάνα Αρκαδίας, στην Αρναία Χαλκιδικής και στη Μονή Πεντέλης, αυτά ουδεμία αξία φέρουν καθώς, προφανώς, αποτελούν μέρος της εθνικιστικής προπαγάνδας που δημιούργησε τους μεγάλους μύθους περί της αμφιλεγόμενης Επανάστασης. Άρα διαγράφονται. Άλλωστε, ο γνωστός και ως «Παλαιών Πατρών Γερμανός» δεν ήταν ούτε Επίσκοπος Καλαβρύτων, ούτε καν ιερέας της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας όπως ψευδώς μας πληροφορούν διακόσια χρόνια τώρα οι εθνικοί μύθοι. Ο Χανς Φριντς Γκρίχενλαντ (όπως ήταν το πραγματικό του όνομα), γεννημένος στο Μπάρμπεν της τότε Πρωσσίας, απέκτησε το ψευδώνυμο «Γερμανός» λίγα χρόνια αφότου έφτασε στην Πάτρα προκειμένου να βοηθήσει τον αγώνα του, υποτιθέμενα υπόδουλου, Ελληνισμού ενάντια στους Οθωμανούς. Έκτοτε έμεινε στην ελληνική μυθολογική ιστορία ως Παλαιών Πατρών Γερμανός διότι, συν τοις άλλοις, και «η Επανάσταση θέλει το Γερμανό της» (Αυτό, σημειωτέον, δεν το ανέφερε καν η κα. Ρεπούση στο βιβλίο της).

«Πηδώντας»* χάριν συντομίας, λοιπόν, αρκετά γεγονότα της περιόδου της Επανάστασης του ‘21 (τα οποία και δεν τα αναφέρουμε διότι προωθούν την ελληνική ρατσιστική προπαγάνδα ενάντια στους Οθωμανούς), φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης: Η περίφημη ηρωϊκή έξοδος του Μεσολογγίου, με την οποία οι εθνικοί μυθολόγοι διανθίζουν τα φρικτά ψεύδη τους, δέν ήταν ούτε «ηρωϊκή», ούτε καν «έξοδος». Ήτο συνωστισμός. Ναι, μπορεί να παράλειψαν να το αναφέρουν οι κυρίες Ρεπούση και Κουλούρη στο βιβλίο της Έκτης Δημοτικού, οφείλουμε όμως να το αποκαλύψουμε εμείς. Οι Έλληνες του Μεσολογγίου, λοιπόν, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του Οθωμανικού στρατού στα πέριξ της πόλης, ένιωσαν έναν ανείπωτο ενθουσιασμό να τους κυριεύει. Γιά τούτο και κινήθηκαν μπουλουκιδόν προς την πύλη της πόλης, προσπαθώντας ο καθένας να προϋπαντήσει πρώτος τα στρατεύματα του Κιουταχή και του Ιμπραήμ. Υπό το βάρος του συνωστισμού των Ελλήνων στην πύλη του Μεσολογγίου, έσπασε η θύρα της πόλης με αποτέλεσμα να ποδοπατηθούν οι συνωστισμένοι Ρωμιοί, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των τουρκικών στρατευμάτων. (Αυτό το πραγματικό γεγονός, γιατί όχι, μπορεί να συμπεριληφθεί σε μελλοντικό σχολικό εγχειρίδιο Ιστορίας).

————————————-
(1). Σελ. 18, Βιβλίο Ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού. — (2). Ανδρέας Παππάς, “Το Βήμα”, 25/3/2006. — (3). Σελ. 19, Βιβλίο Ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού.  — * Κάποιοι άλλοι πηδάνε (άνευ εισαγωγικών), χωρίς αιδώ, την Ελληνική Ιστορία.